Hvernig á að dæma hvort suðugæði HDPE pípusuðuvéla uppfylli staðlana?

1. Útlitsskoðun
Útlit suðu: Suðan ætti að vera vel mótuð, slétt á yfirborði, án augljósra galla eins og svitahola, sprungna, gjallinnihalds osfrv. Umframhæð suðu ætti að uppfylla kröfur viðeigandi staðla. Almennt ætti það ekki að vera of hátt eða of lágt. Of hátt getur valdið streitustyrk og of lágt getur haft áhrif á suðustyrkinn.
Soðið samskeyti: Soðið samskeyti á að vera stíft, án þess að losna, losna o.s.frv. Brún samskeytisins á að vera snyrtilegur, án burra, flass og annarra galla.
Pípuyfirborð: Pípuyfirborðið ætti ekki að hafa augljós bruna, rispur, aflögun og aðra galla við suðu. Pípuyfirborð umhverfis suðusvæðið skal haldið hreinu og lausu við olíu, óhreinindi og önnur efni sem hafa áhrif á suðugæði.
2. Stærðarmæling
Suðubreidd: Notaðu viðeigandi mælitæki til að mæla breidd suðunnar. Suðubreiddin ætti að uppfylla kröfur laga um suðuferli eða viðeigandi staðla. Of breiðar eða of mjóar suðu geta haft áhrif á suðustyrk og þéttingu.
Suðuþykkt: Mældu þykkt soðnu samskeytisins til að tryggja að hún uppfylli hönnunarkröfur. Ófullnægjandi suðuþykkt getur leitt til ófullnægjandi suðustyrks, en óhófleg suðu getur valdið sóun efnis og álagsstyrk.
Ytra þvermál pípunnar og veggþykkt: Athugaðu hvort ytra þvermál og veggþykkt pípunnar breytist verulega fyrir og eftir suðu. Ef ytri þvermál eða veggþykkt pípunnar breytist umfram leyfilegt svið getur það haft áhrif á uppsetningu og frammistöðu leiðslunnar.
3. Óeyðandi próf
Úthljóðsprófun: Notaðu útbreiðslueiginleika úthljóðsbylgna í efninu til að greina hvort það séu gallar inni í soðnu samskeyti, svo sem svitahola, sprungur og ósamrænar samskeyti. Ultrasonic prófun getur veitt nákvæmar upplýsingar inni í soðnu samskeyti, en það krefst faglegs búnaðar og tæknimanna.
Röntgenpróf: Með því að geisla soðna samskeytin með geislun er filman gerð ljósnæm og greinir þar með galla inni í soðnu samskeyti. Röntgenrannsóknir eru mjög viðkvæmar til að greina innri galla en huga ber að geislavörnum.
Segulkornaprófun: Hentar til að greina galla á yfirborði og nálægt yfirborði járnsegulefna. Segulduft er borið á yfirborð soðnu samskeytisins. Þegar það er galli mun segulduftið safnast saman við gallann til að mynda sýnilegt segulmerki og gefur þar með til kynna staðsetningu og lögun gallans.
Penetrant próf: Berið penetrant sem inniheldur litarefni eða flúrljómandi efni á yfirborð soðnu samskeytisins til að leyfa því að komast inn í gallann, fjarlægðu síðan umfram penetrant og notaðu framkalla til að láta penetrant í gallanum birtast og greina þannig galli á yfirborðsopnun.
4. Vélrænni eiginleikaprófun
Togprófun: Skerið sýnishorn úr soðnu samskeytiinu og framkvæmið togpróf til að mæla vélræna eiginleika soðnu samskeytisins, svo sem togstyrk, álagsstyrk og lenging. Þessir vísar ættu að uppfylla viðeigandi staðla eða hönnunarkröfur til að tryggja að soðið samskeyti standist væntanlegt álag við notkun.
Beygjupróf: Beygðu soðið samskeyti til að athuga hvort það séu sprungur, beinbrot og aðrir gallar í beygjuhlutanum til að meta beygjuframmistöðu soðnu samskeytisins. Beygjuprófið getur greint hörku og sprunguþol soðnu samskeytisins meðan á beygjuferlinu stendur.
Höggprófun: Með því að framkvæma höggpróf á soðnu samskeytsýninu er höggdeyfingarvinnan mæld til að meta hörku og brotþol soðnu samskeytisins við höggálag. Áhrifaprófun er sérstaklega mikilvæg fyrir sum leiðslukerfi sem vinna undir kraftmiklu álagi.
5. Þéttingarpróf
Vökvaþrýstingsprófun: Fylltu soðið leiðslukerfi af vatni, beittu ákveðnum þrýstingi, haltu honum í nokkurn tíma og athugaðu hvort lekakerfið sé með leka. Vökvaþrýstingsprófið er ein algengasta aðferðin til að greina þéttingu leiðslukerfisins, sem getur í raun greint lekavandamál við soðnu samskeytin.
Loftþrýstingsprófun: Fyrir sum leiðslukerfi sem ekki henta fyrir vökvaþrýstingsprófun er hægt að nota loftþrýstingspróf. Fylltu leiðslukerfið með ákveðnum gasþrýstingi og ákvarðaðu hvort leiðslukerfið hafi leka með því að greina breytingu á gasþrýstingi.
6. Málmfræðileg greining
Athugun á örbyggingu: Fylgstu með smábyggingu soðnu samskeytisins í gegnum málmsmásjá, þar á meðal skipulagsgerð, kornastærð o.s.frv. Eðlileg örbygging soðnu samskeytisins ætti að vera einsleit og samkvæm, án augljósra galla og óeðlilegra mannvirkja.
Fasagreining: Ákvarða samsetningu og dreifingu hvers fasa í soðnu samskeyti og metið áhrif suðuferlisins á fasabyggingu efnisins. Fasagreining getur hjálpað til við að ákvarða frammistöðu og gæði soðnu samskeytisins.
7. Efnasamsetningargreining
Ákvörðun frumefnainnihalds: Gerðu greiningu á efnasamsetningu á soðnu samskeyti til að ákvarða innihald ýmissa frumefna í því til að tryggja að það uppfylli hráefnisstaðlakröfur HDPE röra. Frávik í efnasamsetningu geta haft áhrif á frammistöðu efnisins og gæði suðu.
Greining óhreinindaþátta: Finndu hvort skaðleg óhreinindi eins og brennisteinn, fosfór, klór osfrv. eru í suðusamskeyti. Tilvist þessara óhreinindaþátta getur dregið úr tæringarþol og suðuvirkni efnisins.